Ponad dwumetrowa różnica poziomów mogłaby wydawać się problemem, jednak zamiast walczyć z naturą postanowiłam wykorzystać jej potencjał. Moją pierwszą myślą było stworzenie ogrodu, który będzie płynnie wpisywał się w krajobraz, a jednocześnie pozwoli wyeksponować jeden z największych atutów tej działki – piękny widok na Jezioro Wysockie. Nie chciałam zamknąć przestrzeni wysokimi nasadzeniami ani stworzyć kolejnych ścian. Zależało mi na tym, aby ogród prowadził wzrok w stronę krajobrazu, jednocześnie zapewniając mieszkańcom poczucie prywatności.

Przede wszystkim miała to być przestrzeń:

• o układzie nowoczesnym – pasująca do nowoczesnego bugownictwa domów jednorodzinnych.
• o zamkniętym froncie ogrodu – na przedzie ogród miał być zamknięty bramą oraz furtkami grzebieniowymi oraz wydzielonym miejscem na odpaty spójnym z resztą ogrodzenia czyli skłądający się z nowoczesnych płyt betonowych.
• z roślinnością osłaniającą sąsiadów – od frontu pomiędzy podjazdem a chodnikiem nasadzenienie jest minimalistyczne i powtarzalne natomiast idącz głębiej skarpą do poziomu zero zaczynają pojawiać się rośliny schodzące kaskadowo, piętrami wzdłuz schodów poprzeplatane romantycznym oświetleniem. 
• z zabudowaną skarpą – jak wspomniano wyżej roślinność schodkowo schodzi do poziomu -1, obrzegowana jest palisadą wzdłóż oraz obudowuje w ten sam sposób skarpę po drugiej stronie domu dzięki czemu wspiera glebe przed osuwaniem się, zbiera wodę opadową oraz niekwestionowanie urozmaica przestrzeń.

Jak oswoić tak dużą różnicę wysokości?

Najlepszym rozwiązaniem okazało się rozbicie wysokiej skarpy na kilka mniejszych poziomów. Zamiast jednej stromej ściany zaprojektowałam system kaskadowych rabat wspartych murkami oporowymi. Dzięki temu teren stał się bardziej bezpieczny, łatwiejszy w zagospodarowaniu i przede wszystkim znacznie ciekawszy wizualnie.

Każdy z poziomów otrzymał własną kompozycję roślinną, dzięki czemu ogród ogląda się stopniowo. Schodząc po schodach lub spoglądając z tarasu odkrywamy kolejne warstwy zieleni, a cała przestrzeń zyskuje głębię.

Murki oporowe, które nie dominują

Murki oporowe są w takim projekcie koniecznością, ale nie muszą wyglądać ciężko. Zależało mi na tym, aby stały się tłem dla roślin, a nie główną atrakcją ogrodu.

Dlatego część z nich została zaplanowana jako elementy, które z czasem będą częściowo przesłonięte przez pnącza i kaskadowo opadającą roślinność. Dzięki temu techniczne rozwiązania stopniowo znikną w zieleni, a ogród będzie wyglądał bardziej naturalnie.

Co sprawia, że ogród na skarpie jest wyjątkowy?

Różnice wysokości dają możliwości, których nie oferuje płaska działka. Można tworzyć wielopoziomowe rabaty, efektowne schody prowadzące przez ogród, różnorodne punkty widokowe oraz niezwykle atrakcyjne oświetlenie podkreślające kolejne kondygnacje po zmroku.

W tym projekcie ważną rolę odgrywa również odpowiednio dobrana roślinność. Wyższe drzewa budują perspektywę, trawy ozdobne dodają lekkości, a byliny i pnącza sprawiają, że skarpa przez większą część roku pozostaje pełna życia i kolorów.

W skrócie jak uatrakcyjnić ogród na skarpie?

Skarpa daje znacznie więcej możliwości niż płaski teren. Można wykorzystać ją do stworzenia wyjątkowych miejsc i efektów wizualnych, takich jak:

• wielopoziomowe rabaty pełne bylin, krzewów i traw ozdobnych,
• efektowne murki oporowe z miejscem na roślinność zwisającą,
• kamienne stopnie lub nowoczesne schody terenowe,
• nastrojowe oświetlenie podkreślające różnice poziomów po zmroku,
• punkty widokowe z ławką lub tarasem,
• kaskadowe nasadzenia, które optycznie powiększają przestrzeń,
• głazy ozdobne i naturalne elementy skalne podkreślające charakter zbocza.

Projektowanie z naturą, a nie przeciwko niej

Każda działka ma swoje ograniczenia, ale również ogromny potencjał. W przypadku tego ogrodu to właśnie dwumetrowa skarpa stała się jego największym wyróżnikiem. Odpowiednie połączenie rozwiązań technicznych z przemyślaną kompozycją roślin sprawiło, że wymagający teren zamienił się w efektowną, wielowymiarową przestrzeń.

To kolejny projekt, który pokazuje, że najlepsze ogrody nie powstają przez zmienianie natury na siłę. Powstają wtedy, gdy projekt wykorzystuje jej atuty i pozwala im wybrzmieć.